Lutka uwielbia film i zrobić chce karierę w nim,
Zamiar zamienia w czyn i lata wciąż do wszystkich kin,
Stroi, maluje się, wypina się a szkoła gdzie?!!!
Kariera gwiazdy nie byle co,
Nie da się z gęsi zrobi Bardot
Jak we łbie pusto to nie pomoże biust,
Każdy reżyser niezły ma gust.
Ewa ma ..naście lat, już ...naście lat, szesnaście lat,
Staś jej całusy kradł, aż wreszcie raz na pomysł wpadł,
Żeby zabawić się przy jakimś szkle ot byle gdzie.
Nie daj się nabrać na byle co,
Na byle ubaw - chatę i szkło,
Bo tak się zdarza oj! Często zdarza się
Że potem pannie - bobo się drze!!!!!
Janka ma ..dzieścia lat, już dzieścia lat, dwadzieścia lat
Mąż jej to chłopak chwat, oj wielki chwat, wesoły chwat,
Bociany mówią, że on stara się zatrudniać je!!
Nie daj się nabrać na byle co
Co rok to prorok, a chować kto
Mężuś ma zawód i swoje biuro ma
A w nadgodzinach kociaki dwa!!!
Państwo nawet nie uwierzą,
Jak dziś trudno być młodzieżą,
Gdy dyskusja na nasz temat groźna wre.
Wypowiada się socjolog,
Ciocia i psychopatolog,
ZMS i ktoś z MO i z ZHP.
Krzyczą chórem: "Dać im burę!
Za te włosy, za te głosy, za te szatki,
Za te grzywkim za zagrywki, za prywatki,
Za gitary na dodatek elektryczne,
Za kolana nastolatek magnetyczne!"
Siła złego i dlatego
Przedwojenna młodzież bardzo nas nie lubi,
Huczy basem na nas, huczy raz po raz.
I w domysłach ta eks-młodzież wciąż się gubi,
Co wyrośnie, co wyrośnie kiedyś z nas?
A nas samych to pytanie trapi mocno,
Bo nie wiemy, co też może z nas wyrosnąć,
I co robić, by nauki nie szły w las,
Bo strach myśleć, co wyrosnąć może z nas!
d
Dla nas starsi - też zagadka,
Więc prosimy kiedyś dziadka,
By wyjaśnić tę zagadkę zechciał nam:
"Powiedz dziadku, z prawdą w zgodzie,
jaka też to była młodzież,
ta w gatunku przedwojennym - oceń sam."
Dziadek miękko machnął ręką:
"Lambeth-walki, five o'clock, co dzień jazzy,
i w kawiarniach, przy pół czarnej, każda z każdym,
na dansingi z rekolekcji uciekali
I się w tangu bez obiekcji przytulali."
Siła złego - więc dlaczego
Przedwojenna młodzież bardzo nas nie lubi?
Czemu huczy na nas basem raz po raz/
I w domysłach się eks-młodzież czemu gubi,
Co wyrośnie, co wyrośnie kiedyś z nas?
To pytanie już nas samych martwi mocno,
Bo widzimy, co - niestety! - z nich wyrosło!
Więc poprawmy się co żywo, póki czas,
Bo strach myśleć, co wyrosnąć może z nas!