Dzisiaj mija miesiąc, odkąd jestem sam
Czas się wlecze wolno - los rozdzielił nas
Twoja miłość dawno już skończyła się,
Moja pozostała - nadal kocham cię.
Kocham, kocham, kocham ciebie,
- dobrze o tym wiesz,
że szaleję wprost za tobą,
- dobrze o tym wiesz,
chciałbym bardzo być przy tobie,
- dobrze o tym wiesz,
kocham, kocham, kocham ciebie,
- dobrze o tym wiesz.
Chciałbym być przy tobie i całować cię,
Chciałbym być przy tobie jak w ostatnim śnie,
Czekam wciąż na chwilę, która złączy nas
I będziemy razem już przez cały czas.
Wołam, wołam, wołam ciebie
-znów pokochaj mnie,
Proszę, wróć i zostań przy mnie
- znów pokochaj mnie,
Będę z tobą już na zawsze
- znów pokochaj mnie,
Wołam, wołam, wołam ciebie
- znów pokochaj mnie,
Wołam, wołam, wołam ciebie
- wróć więc proszę do mnie,
do mnie,
do mnie.
Dlaczego pada deszcz-na pewno nie wie nikt.
Dlaczego wieje wiatr-na pewno nie wie nikt.
Dlaczego słońce lśni - na pewno nie wie nikt.
A czy ktoś kocha cię - na pewno nie wie nikt.
Bo co obchodzi cię deszcz i wiatr
Gdy sam przed siebie wędrujesz w świat,
Gdy z tobą nikt i z nikim ty.
Sam przez świat, sam przez świat.
Gdy jednak spotkasz na drodze swej
Dziewczynę, której spodobasz się,
To powiesz jej, to powiesz jej:
Chodźmy w świat, razem w świat!
Zrozumiesz wtedy już, dlaczego pada deszcz.
Zrozumiesz wtedy już, dlaczego wieje wiatr.
Zrozumiesz wtedy już, dlaczego słońce lśni.
Zrozumiesz wtedy już, bo ktoś kocha cię.
Gdy deszcz cię zmoczy, wysuszy wiatr,
Gdy słońce blaskiem rozjaśni świat,
To pójdziesz z nią, to pójdziesz z nią
Razem w świat, razem w świat.
Gdy deszcz cię zmoczy, wysuszy wiatr,
Gdy słońce blaskiem rozjaśni świat,
To pójdziesz z nią, to pójdziesz z nią
Razem w świat, razem w świat.
Już w dolinach kwitnie głóg.
Niebem mknie żurawi klucz.
Zanim nocne mgły opadną,
Trzeba ruszać w stronę gór.
Znów się rozstać przyjdzie nam:
Już na hale owce gnam.
W noce ciche i bezchmurne
Będę gwiazdy liczył sam.
Snuje się ogniska dym,
Myśl wędruje razem z nim.
Leci z wiatrem, hen, do Ciebie
Jak żurawi klucz na niebie.
Gdy wśród gór uderzy grom,
Echo go poniesie stąd
Nad lasami, dolinami -
Aż do sercu bliskich stron.
Już ogniska wygasł żar,
Bieli się popiołu garść.
Szumi gdzieś wezbrany strumień,
Księżyc chmury gna.
Gdy powracać przyjdzie z Tatr,
Będę gnał jak halny wiatr,
Tak jak stada chmur po niebie -
Żeby prędzej ujrzeć Ciebie. /bis