Dzisiaj mija miesiąc, odkąd jestem sam
Czas się wlecze wolno - los rozdzielił nas
Twoja miłość dawno już skończyła się,
Moja pozostała - nadal kocham cię.
Kocham, kocham, kocham ciebie,
- dobrze o tym wiesz,
że szaleję wprost za tobą,
- dobrze o tym wiesz,
chciałbym bardzo być przy tobie,
- dobrze o tym wiesz,
kocham, kocham, kocham ciebie,
- dobrze o tym wiesz.
Chciałbym być przy tobie i całować cię,
Chciałbym być przy tobie jak w ostatnim śnie,
Czekam wciąż na chwilę, która złączy nas
I będziemy razem już przez cały czas.
Wołam, wołam, wołam ciebie
-znów pokochaj mnie,
Proszę, wróć i zostań przy mnie
- znów pokochaj mnie,
Będę z tobą już na zawsze
- znów pokochaj mnie,
Wołam, wołam, wołam ciebie
- znów pokochaj mnie,
Wołam, wołam, wołam ciebie
- wróć więc proszę do mnie,
do mnie,
do mnie.
Już w dolinach kwitnie głóg.
Niebem mknie żurawi klucz.
Zanim nocne mgły opadną,
Trzeba ruszać w stronę gór.
Znów się rozstać przyjdzie nam:
Już na hale owce gnam.
W noce ciche i bezchmurne
Będę gwiazdy liczył sam.
Snuje się ogniska dym,
Myśl wędruje razem z nim.
Leci z wiatrem, hen, do Ciebie
Jak żurawi klucz na niebie.
Gdy wśród gór uderzy grom,
Echo go poniesie stąd
Nad lasami, dolinami -
Aż do sercu bliskich stron.
Już ogniska wygasł żar,
Bieli się popiołu garść.
Szumi gdzieś wezbrany strumień,
Księżyc chmury gna.
Gdy powracać przyjdzie z Tatr,
Będę gnał jak halny wiatr,
Tak jak stada chmur po niebie -
Żeby prędzej ujrzeć Ciebie. /bis
Gdy zapłonął nagle świat,
Bezdrożami szli
Przez śpiący las.
Równym rytmem młodych serc
Niespokojne dni
Odmierzał czas.
Gdzieś pozostał ognisk dym,
Dróg przebytych kurz,
Cień siwej mgły ...
Tylko w polu biały krzyż
Nie pamięta już,
Kto pod nim śpi ...
Jak myśl sprzed lat,
Jak wspomnień ślad
Wraca dziś
Pamięć o tych, których nie ma.
Żegnał ich wieczorny mrok,
Gdy ruszali w bój,7
Gdy cichła pieśń.
Szli, by walczyć i twój dom
Wśród zielonych pól -
O nowy dzień.
Jak myśl sprzed lat,
Jak wspomnień ślad
Wraca dziś
Pamięć o tych, których nie ma.
Bo nie wszystkim pomógł los
Wrócić z leśnych dróg,
Gdy kwitły bzy.
W szczerym polu biały krzyż
Nie pamięta już,
Kto pod nim śpi ...