Ciągle pada! Asfalt ulic jest dziś śliski jak brzuch ryby,
Mokre niebo się opuszcza coraz niżej,
żeby przejrzeć się w marszczonej deszczem wodzie. A ja?
A ja chodzę desperacko i na przekór wszystkim moknę,
Patrzę w niebo, chwytam w usta deszczu krople,
patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie, to nic.
Ciągle pada! Ludzie biegną, bo się bardzo boją deszczu,
Stoją w bramie, ledwie się w tej bramie mieszcząc,
ludzie skaczą przez kałuże na swej drodze. A ja?
A ja chodzę, nie przejmując się ulewą ani spiesząc,
Czując jak mi krople deszczu usta pieszczą,
ze złożonym parasolem idę pieszo, o tak!
Ciągle pada, alejkami już strumienie wody płyną,
Jakaś para się okryła peleryną,
przyglądając się jak mokną bzy w ogrodzie. A ja?
A ja chodzę w strugach wody, ale z czołem podniesionym,
Żadna siła mnie nie zmusza i nie goni,
idę niby zwiastun burzy z kwiatkiem w dłoni, o tak.
Ciągle pada, nagle ogniem otworzyły się niebiosa,
Potem zaczął deszcz ulewny siec z ukosa,
liście klonu się zatrzęsły w wielkiej trwodze. A ja?
A ja chodzę i niestraszna mi wichura ni ulewa,
Ani piorun, który trafił obok drzewa,
słucham wiatru, który wciąż inaczej śpiewa.
Ciągle pada, nagle ogniem otworzyły się niebiosa...
który wciąż inaczej śpiewa. A ja?
A ja chodzę desperacko i na przekór...
patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie, to nic.
Dlaczego nie kochasz mnie tak jak dawniej?
Dlaczego, może powiesz mi?
Dlaczego twoja miłość się już kończy?
Dlaczego, proszę, powiedz mi!
Dlaczego nie kochasz mnie tak jak dawniej?
Dlaczego ciągle zwodzisz mnie?
Dlaczego nie chcesz powiedzieć prawdy?
Dlaczego, proszę, powiedz mi!
Wiem, że wszystko ma swój kres
Wiem, że kiedyś skończy się
Lecz nie mogę zrozumieć
Dlaczego okłamujesz mnie.
Dlaczego nie kochasz mnie tak jak dawniej?
Dlaczego, może powiesz mi?
Dlaczego twoja miłość się już kończy?
Dlaczego, proszę, powiedz mi.
Dlaczego nie kochasz mnie tak jak dawniej?
Dlaczego jeszcze zwodzisz mnie?
Dlaczego nie chcesz powiedzieć prawdy?
Dlaczego, proszę, powiedz mi!