Lato jagód lipcowych ma smak.

Żółte liście gna jesienią wiatr.

Wiosną śniegi spływają już z gór,

A na szybach zimą kwitnie mróz.



A ja lubię mroźną zimę

I puszysty śnieg.

Kocham narty;

Dla mnie zima najpiękniejsza jest.



Ktoś tam lubi zimowy zły wiatr,

Kiedy rzeki już pokrywa kra.

Drugi woli przed siebie wciąż iść,

Gdy jesienią czerwienieje liść.



A ja lubię tylko lato

Wśród słonecznych plaż.

Lubię pływać;

Dla mnie lato najpiękniejsze jest.



Jeden lubi gdy wiosną ze snu

Znów się budzi rzek wezbranych nurt.

Inny woli lipcowych dni blask,

Kiedy miodem pachnie cały las.



A ja lubię

Wszystkie cztery pory roku, bo

Każda z nich:

Wiosna, lato, jesień, zima -

Przypomina mi

Ciebie.



 



Droga, którą idę, jest jak pierwszy własny wiersz.

Uczę się dopiero widzieć świat, jaki jest.

Uczę się dopiero świata, jaki jest.



Droga, którą idę, biegnie śladem ludzkich spraw.

Szukam swego czasu, jasnych słów, prostych prawd.

Szukam swego czasu, jasnych słów i prawd.



Już tyle słońc wzeszło tylko jeden raz.

Już z tylu stron zapłonęły ognie gwiazd.

Już tyle miejsc zapomnienia pokrył kurz.

Wiem, co to jest, lecz się nie zatrzymam już.



Droga, którą idę, czasem błądzi w pełni dnia.

Kocham, pragnę, tracę, chwytam dzień, póki trwa.

Kocham, pragnę, tracę, chwytam dzień, gdy trwa.



[-murmurando-]



Już tyle słońc wzeszło tylko jeden raz.

Już z tylu stron zapłonęły ognie gwiazd.

Już tyle miejsc zapomnienia pokrył kurz.

Wiem, co to jest, lecz się nie zatrzymam już.



Droga, którą idę, nie wybiera łatwych lat.

W czasie, który minie, odbić chcę własny ślad.

W czasie, który minie, swój odbiję ślad.