Posłuchaj, co Ci powiem dziś:

Już jesteś niepotrzebna mi.

Już zapomniałem chwile te -

Zły los i łzy, marzenia, sny...

Powrócisz do mnie tylko w śnie.



Dziś jeszcze, jak każdego dnia,

Tęsknimy czasem Ty i ja.

A rano gdy budzimy się

Na innej ulicy i w innym mieście,

Mówimy: to nie pech, że wreszcie

Jesteśmy sobie niepotrzebni.



Już zapomniałem smutne dni,

Nie wracam do minionych chwil.

Nie warto przecież - dobrze wiem.

Czy mam wybaczyć Ci czy nie?

Posłuchaj, co Ci powiem dziś:

Już nie chcę wracać do tych dni.



 



Sternik ujął ster: rejs na drugi brzeg,

W jedną stronę bilet za obola.

Gdy zapłacisz już, resztę w wodę rzuć -

Sternik nic innego, nic nie przyjmie.



Złoto dawać chciał, drugi pierścień zdjął -

Widać płacić pierwszą klasę zwykli.

Z tamtej strony - spójrz! - wraca pusta łódź -

Charon ludzi traci już za Styksem.



Choć miałbyś sto za jeden grosz -

Nic więcej nie zapłacisz, niźli płacić masz.

Na drugi brzeg popłyniesz, gdzie

Obliczą najdokładniej, ile jesteś wart.



Ileś kiedyś dał - tyle możesz wziąć.

Co zabrałeś - oddasz właśnie tyle.

Z tamtej strony znów wraca pusta łódź -

Spróbuj tu powrotny kupić bilet!



Drewniana łódź. Za jeden grosz,

Obola stary Charon liczy ci za rejs.

Za jeden grosz - na drugi brzeg,

Gdzie wiedzą, ile za co płacisz, albo nie.