Siądziemy dziś przy świecach,

Gdy się skończy dzień.

Kocisko zejdzie z pieca,

Szarobury leń.

A gdy, a gdy

Zaświeci gwiazdka nam,

Z kolędą tą drogą złą

Pójdziemy w świat.



Gwiazdeczko, która świecisz - hen!

Niedźwiedziom daruj mocny sen,

A smutnym ludziom złoty grosz,

Zboża łan, kwiatów kosz.



Gwiazdeczko, która świecisz - het!

Daj każdej babci ciepły pled,

Osiołkom daruj siana w bród,

Śpiewaj z nami jak z nut,

Śpiewaj jak z nut.

Ogrzej na szybach lód.



Siądziemy dziś przy sobie

Niby sowy dwie.

Na deser po połowie 

Wypijemy łzę.

A gdy, a gdy

Zaświeci gwiazdka nam,

Z kolędą tą drogą złą

Pójdziemy w świat.



Gwiazdeczko, która świecisz - tam!

Daj czarnym kotom cienie bram,

Okrętom w morzu syren śpiew,

Mało raf, dużo mew.



Dopóki świecisz, mamy raj.

Pyzate dzieci daj nam, daj.

Kochankom daruj zgody cud.

Śpiewaj z nami jak z nut,

Śpiewaj jak z nut.

Ogrzej nam w sercach lód.



 



Już w dolinach kwitnie głóg.

Niebem mknie żurawi klucz.

Zanim nocne mgły opadną,

Trzeba ruszać w stronę gór.



Znów się rozstać przyjdzie nam:

Już na hale owce gnam.

W noce ciche i bezchmurne

Będę gwiazdy liczył sam.



Snuje się ogniska dym,

Myśl wędruje razem z nim.

Leci z wiatrem, hen, do Ciebie

Jak żurawi klucz na niebie.



Gdy wśród gór uderzy grom,

Echo go poniesie stąd

Nad lasami, dolinami -

Aż do sercu bliskich stron.



Już ogniska wygasł żar,

Bieli się popiołu garść.

Szumi gdzieś wezbrany strumień,

Księżyc chmury gna.



Gdy powracać przyjdzie z Tatr,

Będę gnał jak halny wiatr,

Tak jak stada chmur po niebie -

Żeby prędzej ujrzeć Ciebie.         /bis