Stworzyć chcesz mały świat

Dla swego uśmiechu.

Chciałabyś iść pod wiatr,

Nie dochodząc grzechu.



Pytasz mnie, ile dni

Jeszcze jest przed nami

I swój wzrok wpinasz wciąż

W bezgwiezdny aksamit.



Jeszcze dzień, najwyżej dwa -

Wszystko się odmieni.

Nie odnajdziesz w swoich snach

Zimy i jesieni.



Jeszcze dzień, najwyżej dwa -

Wszystko się odmieni.

Ty zrozumiesz, ile jest

Nieba tu, na ziemi.



Jesteś wciąż bliska snu -

Na granicy cienia.

Stawiasz swój pasjans z dat,

W których są marzenia.



Lato w nich złote jest,

A wiosna zielona.

Złoto Twe, zieleń Twą

Wezmę w swe ramiona.



Jeszcze dzień, najwyżej dwa -

Wszystko się odmieni.

Nie odnajdziesz w swoich snach

Zimy i jesieni.

																

Jeszcze dzień, najwyżej dwa -

Wszystko się odmieni.

Ty zrozumiesz, ile jest

Nieba tu, na ziemi.



 



Lato jagód lipcowych ma smak.

Żółte liście gna jesienią wiatr.

Wiosną śniegi spływają już z gór,

A na szybach zimą kwitnie mróz.



A ja lubię mroźną zimę

I puszysty śnieg.

Kocham narty;

Dla mnie zima najpiękniejsza jest.



Ktoś tam lubi zimowy zły wiatr,

Kiedy rzeki już pokrywa kra.

Drugi woli przed siebie wciąż iść,

Gdy jesienią czerwienieje liść.



A ja lubię tylko lato

Wśród słonecznych plaż.

Lubię pływać;

Dla mnie lato najpiękniejsze jest.



Jeden lubi gdy wiosną ze snu

Znów się budzi rzek wezbranych nurt.

Inny woli lipcowych dni blask,

Kiedy miodem pachnie cały las.



A ja lubię

Wszystkie cztery pory roku, bo

Każda z nich:

Wiosna, lato, jesień, zima -

Przypomina mi

Ciebie.