Sternik ujął ster: rejs na drugi brzeg,

W jedną stronę bilet za obola.
Gdy zapłacisz już, resztę w wodę rzuć -
Sternik nic innego, nic nie przyjmie.

Złoto dawać chciał, drugi pierścień zdjął -
Widać płacić pierwszą klasę zwykli.
Z tamtej strony - spójrz! - wraca pusta łódź -
Charon ludzi traci już za Styksem.

Choć miałbyś sto za jeden grosz -
Nic więcej nie zapłacisz, niźli płacić masz.
Na drugi brzeg popłyniesz, gdzie
Obliczą najdokładniej, ile jesteś wart.

Ileś kiedyś dał - tyle możesz wziąć.
Co zabrałeś - oddasz właśnie tyle.
Z tamtej strony znów wraca pusta łódź -
Spróbuj tu powrotny kupić bilet!

Drewniana łódź. Za jeden grosz,
Obola stary Charon liczy ci za rejs.
Za jeden grosz - na drugi brzeg,
Gdzie wiedzą, ile za co płacisz, albo nie.





Dam Ci naszą piosenkę -

Tylko na to mnie stać,
Bo cóż, moja maleńka,
Cóż Ci więcej mogę dać?

Wszystkie kwiaty na łące,
Żebyś mogła je rwać.
Dam wieczory i noce,
Bo cóż Ci więcej mogę dać?

[-instrum.-]

Dam księżyca Ci srebro
I gwiazd sypnę Ci garść.
I to już jest na pewno
Wszystko, co Ci mogę dać.

[-instrum.-]

Starczy nam dawać siebie,
Ważne jest tylko jedno:
Że mi źle jest bez Ciebie
Ale źle Tobie ze mną.