Sternik ujął ster: rejs na drugi brzeg,

W jedną stronę bilet za obola.

Gdy zapłacisz już, resztę w wodę rzuć -

Sternik nic innego, nic nie przyjmie.



Złoto dawać chciał, drugi pierścień zdjął -

Widać płacić pierwszą klasę zwykli.

Z tamtej strony - spójrz! - wraca pusta łódź -

Charon ludzi traci już za Styksem.



Choć miałbyś sto za jeden grosz -

Nic więcej nie zapłacisz, niźli płacić masz.

Na drugi brzeg popłyniesz, gdzie

Obliczą najdokładniej, ile jesteś wart.



Ileś kiedyś dał - tyle możesz wziąć.

Co zabrałeś - oddasz właśnie tyle.

Z tamtej strony znów wraca pusta łódź -

Spróbuj tu powrotny kupić bilet!



Drewniana łódź. Za jeden grosz,

Obola stary Charon liczy ci za rejs.

Za jeden grosz - na drugi brzeg,

Gdzie wiedzą, ile za co płacisz, albo nie.





 



Lato jagód lipcowych ma smak.

Żółte liście gna jesienią wiatr.

Wiosną śniegi spływają już z gór,

A na szybach zimą kwitnie mróz.



A ja lubię mroźną zimę

I puszysty śnieg.

Kocham narty;

Dla mnie zima najpiękniejsza jest.



Ktoś tam lubi zimowy zły wiatr,

Kiedy rzeki już pokrywa kra.

Drugi woli przed siebie wciąż iść,

Gdy jesienią czerwienieje liść.



A ja lubię tylko lato

Wśród słonecznych plaż.

Lubię pływać;

Dla mnie lato najpiękniejsze jest.



Jeden lubi gdy wiosną ze snu

Znów się budzi rzek wezbranych nurt.

Inny woli lipcowych dni blask,

Kiedy miodem pachnie cały las.



A ja lubię

Wszystkie cztery pory roku, bo

Każda z nich:

Wiosna, lato, jesień, zima -

Przypomina mi

Ciebie.